همه مي پرسند چرا شكسته دلت ؟

 

 

 مثل آنكه تنهايي ؟ ... چقدر هم تنها!پاسخ

 

يك دريا را در قطره نمي توان پيدا كرد

 

 

  و سخن هزاران سال را در لحظه نمي شود جستجو كرد

 

 

 حرفهاي ساده من چقدر در هزارتوي ذهن پيچيده مي شود ؟

 

 

 مگر ساده تر از اين هم مي توان صحبت كرد ؟

 

 

 من از قله نمي آيم ... دره هم جاي من نيست

 

 

  من شهسوار عشقم و عشق همراه باد هميشه فرار مي كند

 

 

 

این هم وبلاگ جدیدم  آخر عشق

سلام عاشقان

 http://shirzad-tnha.blogfa.com

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در سه شنبه 1386/03/08 ساعت 8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 دنيا را بد ساخته اند.........

 

 

 كسي را كه دوست داري،

 

 

تورادوست نمي دارد.

 

 

 كسي كه تورا دوست دارد ،

 

 

تو دوستش نمي داري اما

 

 

 كسي كه تو دوستش داري

 

 

 و او هم تو را دوست دارد

 

 

 به رسم و آئين هرگز به هم

 

 

 نمي رسند و اين رنج است

 

 

 چند تا دوسم داري ؟

 

 

هميشه وقتي يکي ازم مي پرسيد

 

 

 چند تا دوسم داري يه عدد بزرگ ميگفتم...

 

 

 ولي وقتي تو ازم پرسيدي چند تا دوسم داري گفتم

 

 

 : يکي !!! ميدوني چرا ؟چون قوي ترين و بزرگترين عدديه که ميشناسم ...

 

 

 دقت کردي که قشنگترين

 

 

 و عزيز ترين چيزاي دنيا هميشه يکين ؟

 

 

 ماه يکيه ... خورشيد يکيه ... زمين يکيه ... خدا يکيه ...

 

 

 مادر يکيه ... پدر يکيه ... تو هم يکي هستي ...

 

 

 وسعت عشق من به تو هم يکيه ...

 

 

 پس اينو بدون از الان و تا هميشه : يکي دوست دارم...

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در سه شنبه 1386/03/08 ساعت 8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

چشم براه

 

 

 

آرزویی است مرا در دل

که روان سوزد و جان کاهد

هر دم آن مرد هوسران را

با غم و اشک و فغان خواهد

بخدا در دل و جانم نیست

هیچ جز حسرت دیدارش

سوختم از غم و کی باشد

غم من مایه آزارش

شب در اعماق سیاهی ها

مه چو در هاله راز اید

نگران دیده به ره دارم

شاید آن گمشده باز اید

سایه ای تا که به در افتد

من هراسان بدوم بر در

چون شتابان گذرد سایه

خیره گردم به در دیگر

همه شب در دل این بستر

جانم آن گمشده را جوید

زین همه کوشش بی حاصل

عقل سرگشته به من گوید

زن بدبخت دل افسرده

ببر از یاد دمی او را

این خطا بود که ره دادی

به دل آن عاشق بد خو را

آن کسی را که تو می جویی

کی خیال تو به سر دارد

بس کن این ناله و زاری را

 بس کن او یار دگر دارد

لیکن این قصه که میگوید

کی به نرمی رودم در گوش

نشود هیچ ز افسونش

آتش حسرت من خاموش

میروم تا که عیان سازم

راز این خواهش سوزان را

نتوانم که برم از یاد

هرگز آن مرد هوسران را

شمع ‚ ای شمع چه میخندی ؟

به شب تیره خاموشم

بخدا مردم از این حسرت

که چرا نیست ...

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در سه شنبه 1386/03/08 ساعت 8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 قاصد آمد گفتمش آن ماه   سیمین بر  چه  گفت؟

 

 

گفت: با هجرم  بسازد گفتمش  دیگر  چه  گفت؟

 

 

گفت   دیگر    پا   زحد    خویش    نگزارد     برون

 

 

گفتمش جمع است از پا خاطرم از سر چه   گفت؟

 

 

گفت:سر را می بایدش  از خاک  ره   گمتر   شمرد

 

 

گفتمش گمتر شمردم  زین تن  لا غر   چه    گفت؟

 

 

گفت  جسم لاغرش را  از   تب  خواهیم   سو خت

 

 

گفتمش  من سوختم  در  باب خاکستر  چه   گفت

 

 

گفت  خاکستر  چو  گردد  خواهمش    بر   باد   داد

 

 

گفتمش  بر  باد  رفتم  از  صف  محشر  چه   گفت؟

 

 

گفت در  محشر  بیک بار  زنده  اش    خواهیم   کرد

 

 

گفتمش  من  زنده  گردیدم  ز  خیر و شر چه   گفت؟

 

 

گفت:  خیر و  شر  عاشقان  را   نباشد   در   حساب

 

 

گفمش  این  است  احسان  از  لب  کوثر   چه  گفت؟

 

 

گفت:   با   ما   بر    لب     کوثر       نشیند    عاقبت

 

 

گفتمش:چون عاقبت این است زین خوشتر چه گفت؟

 

 

گفت:  دیگر  نگذرد  در  خاطرم   یادی    <<وسیم>>

 

 

گفتمش :              دیگر                 چه         گفت؟

 

 

گفتا      :               مگو     دیگر       چه         گفت؟

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در جمعه 1386/02/28 ساعت 12 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

عزیزم دوست دارم

 

_{نمیشه ترکت کنم}

 

_{آخه دستات واسه دستام شده عادت}

 

_{تو نباشی دل من غمگین ترینه}

 

_{آخه عشقت واسه من عزیزترینه}

 

_{من حقیرم پیش تو}

 

_{آخه تو فرشته ای}

 

_{توی آسمون زندگیم تو تک ستاره ای}

 

_{تو دلیل بودنی}

 

_{تویی روزگار من}

 

_{تویی مرد زندگیم}

 

_{تویی تکیه گاه من}

 

_{این تویی پناه من}

 

_{پس بیا کنار من}

 

_{تا ابد پیشت می مونم چون تویی بهار من} 

 

 

 

_{فقط در}  ^{زندگی ات}   _{هیچ وقت}     ^{نگو ای  خدا}     _{من یک}     ^{مشکل   بزر گی}      _{د ا ر م}          

 

 

^{بگو    که}       _{ای    مشکل}      ^{من    یک}        _{خد  ا  ی}       ^{بز  ر  ک}         _{د  ا  ر  م}                

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 9 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 رفتن آغاز و  یرانی  است  حرفش  را  مزن

 

 

 ابتدای یک پریشانی است حرفش را مزن

 

 

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو

 

 

چشم هایم بی تو بارانی است حرفش را مزن

 

 

آرزو دارم که دیگر بر نگردم پیش تو راهمان با اینکه

 

 

طولانی استحرفش را مزن.............................

 

 

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا دل شکستن

 

 

کار آسان است حرفش را مزن ...

 

 

خورده ای سوگند روزی عهد مارا بشکنی  این شکستن

 

 

نا  مســــــلمانی است حرفش را مزن .

 

 

حرف رفتن می زنی وقتی که محتاج تو ام رفتنت آغاز

 

 

ویـــــــــــرانی اســــــت حـــــــــــــرفش را مــــــــزن ...

 

 

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 8 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

خواستم تا بار ديگر داستانی بنويسم

 

قلم نعره کشيد.... کاغذ پاره شد....افکارم در هم

 

گرديدند....

 

همه از من تقاضای سکوت کردند.

 

قلم مي دانست که بايد شرح دردها وغم ها را بصورت کلمات

 

نقاشی کند.

 

کاغذ می دانست که در زير سطور غم واندوه محو می شود.

 

و ....افکارم مي دانستند که از در همی همانند زنجيری سر در گم

 

 می شوند.

 

و من خاموش سکوت را برگزيدم.

 

اما....

 

چشمانم سکوت مرا با اشک معاوضه کردند.

 

و قطره های اشک واندوه دل

 

مثل باران بهار

 

ارمغان کوير گونه ها شدند. 

 

 

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 8 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

 

    با سقوط دستای ما در تنم چيزی فرو ريخت

 

 

هجرتت اوج صدامو بر فراز شاخه آويخت

 

 

ای زلال سبز جاري جای خوب غسل تعميد

 

 

بی تو بايد مرد و پژمرد زير خاك باغچه پوسيد

 

 

فصلي كه من با تو ماشد فصل سبز خواهش برگ

 

 

فصلي كه ما بي تو من شد فصل خاکستری مرگ

 

 

تو بگو جز تو کدوم رود ناجی لب تشنگی بود

 

 

جز تو آغوش کدوم باد سایه گاه خستگی بود

 

 

بی تو باید بی تو باید تانفس دارم ببارم

 

 

من برای گریه کردن شونه هاتو کم می یارم

 

 

چشم تو با هق هق من با شکستن آشنا نیست

 

 

این شکستن بی صدا بود هر صدایی که صدا نیست

 

 

ای رفیق ناخوشی ها این خوشی باید بمیره

 

 

جز تو همراهی ندارم تا شب از من پس بگیره

 

 

با تو بدرود ای مسافر هجرت تو بی خطر باد

 

 

پر تپش باشه دلی که خون به رگ های تنم داد

 

 

فصلی که من با تو ما شد فصل سرد خواهش برگ

 

 

فصلی که ما بی تو من شد فصل خاکستری مرگ

 

                                                                        

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 8 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

هر شب تمام تنم داغ می شود

 

 

انگار ذره ذره دلم آب می شود

 

 

هر شب جهانی پر از خواب می شود

 

 

چشمان بی کسم آن گاه نمناک می شود

 

 

هر شب حضور غمم حاشا می شود

 

 

تنهاييم آرام رنگ حالا می شود

 

 

هر شب طعم نبودنت احساس می شود

 

 

قلبم دوباره باز بی تاب می شود

 

 

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 7 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

_{به او گفتم:}

 

               _{مرا دوست داری}

 

                         _{گفت : بله}    

                                                                                                                         _عشق

                               _{گفتم : مثلا چه قدر}

 

                                       _{گفت : به ا ندازه ستاره های آسمان}

 

                                                      _{به آسمان نگاه کردم ود یدم آسمان ا بریست}

 

                                                                   

 

نوشته شده توسط وسیم شیرزاد در پنجشنبه 1386/02/27 ساعت 7 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت